De Nieuwe Norm volgens Uitvoerder Jelle
Op een druilerige maandagochtend stond uitvoerder Jelle midden op de galerij, armen over elkaar, alsof hij persoonlijk het Bouwbesluit had herschreven.
“U moet het zien in het kader van de nieuwe inzichten,” begon hij, terwijl hij wees naar een radiator die ruim twintig centimeter van het raam hing. “Volgens de oude normen—NEN dit, Bouwbesluit dat—zou dit misschien ‘afwijkend’ zijn.
Maar wij werken tegenwoordig met dynamische interpretaties.”
“Twintig centimeter?” vroeg een bewoner. “Dat is toch gewoon verkeerd geplaatst?”
Jelle schudde zijn hoofd. “Integendeel.
''Dit valt onder thermische reflectie-optimalisatie, de warmte krijgt zo de ruimte om zich juridisch correct te ontwikkelen.”
De bewoner knipperde met zijn ogen. “Juridisch correct?”
“Zeker,” zei Jelle. “Het staat misschien nog niet in de NEN, maar het zit er wel aan te komen. Wij bouwen alvast vooruit op toekomstige regelgeving.”
Hij liep een paar meter verder en tikte tegen een gat in de galerijvloer, netjes verstopt achter een paal.
“En dit,” zei hij trots, “is een voorbeeld van moderne waterhuishouding.
Geen traditionele afvoer meer, maar vrije infiltratie volgens het principe van gedeelde overlast.”
“Het lekt bij de onderburen naar beneden,” zei iemand.
Jelle knikte tevreden. “Dat klopt. Dat noemen we ketenparticipatie.
Water stopt niet bij eigendomsgrenzen. Dat is achterhaald denken.”
“Maar volgens het Bouwbesluit moet een galerij toch waterdicht zijn?” hield een andere bewoner vol.
Jelle glimlachte alsof hij een kind corrigeerde. “Waterdicht is een ouderwets begrip. Tegenwoordig spreken we van ‘waterdoorlatend met intentie’. Bovendien: als het nergens expliciet verboden is dat het lekt, dan mag het dus.”
“Dat lijkt me niet hoe de wet werkt,” mompelde iemand.
Jelle haalde een map tevoorschijn, bladerde erdoorheen en sloeg hem weer dicht. “Kijk, de letter van de wet is één ding. Maar wij werken volgens de geest van innovatie en de wet van Woonin. En die is… flexibel.”
Op dat moment liep de projectleider langs, keek naar de radiator, de gaten en een druppel die precies op het hoofd van een benedenbewoner viel.
“Alles volgens norm?” vroeg hij.
Jelle knikte. “Volgens de aankomende norm.”
De projectleider dacht even na en zei toen: “Mooi. Dan zitten we straks sowieso goed.”
De bewoners stonden stil in de regen, terwijl het water zijn weg vond langs beton, langs regels en langs gezond verstand.
“Ach,” zei Jelle terwijl hij wegliep, “als het niet voldoet aan de huidige eisen, dan noemen we het gewoon toekomstbestendig.”
Dit is een citaat uit het wetboek van Woonin
